پیام انگلیسی برای رهبران ایران؟

پیام انگلیسی برای رهبران ایران؟

چندی پیش عده ای انگلیسی که گفته می شد وارد آبهای ایران شده بودند توسط جمهوری اسلامی دستگیر شدند و اتهاماتی به آنها وارد شد از جمله جاسوسی. بعد از تلاش های دیپلماتیک دولت انگلیس پیامی به ایران فرستاد و تونی بلر اعلام کرد که 48 ساعت آینده تعیین کننده خواهد بود. در کمتر از 48 ساعت رییس جمهور ایران از این جاسوسان دیدار کرد و به آنها کت و شلوار و شیرینی داد و آنان را رهسپار کرد. متن پیام چه بوده است , پنهان است.

ولادمیر پوتین به ایران آمد بر خلاف آنچه که احتمال می رفت که ممکن است جمهوری اسلامی زیر بار قرار دادی نا عادلانه در مورد خزر برود مذاکرات بر روی پرونده هسته ای ایران تمرکز یافت. پوتین در دیدار با رهبر ج.ا صحبت اصلی خود را در مورد پرونده هسته ای انجام داد. اینکه چرا رهبر را خطاب قرار داه نه احمدی نژآد را , به نظر من بر می گردد شناخت کامل آنها از مسایل داخلی ایران و ایینکه احمدی نژاد هم مانند خاتمی چیزی جز تدارکات چی نیست.

این مذاکرات توسط برخی از رسانه ها به «پیشنهاد اتمی پوتین » تعبیر شد اما علی لاریجانی از آن به عنوان «پیغام خاص »تعبییر کرد. طبیعتن تفاوتی است بین پیشنهاد و پیغام. پیشنهاد پوتین می تواند به اینگونه باشد که راه حلی ارایه شود و انتخاب به شنونده واگذار شود . پیغام , پیغام دهنده ای هم دارد. با توجه به مذاکرات پوتین قبل از آمدن به ایران با آلمان و فرانسه وبعضی مقامات آمریکا سوال اینست که آیا آنان پیغام دهنده هستند ؟ و آیا پیغام از همان مدل پیغام انگلیسی است؟ و آیا اعلام مذاکره لاریجانی در هفته آینده در همین راستا انجام می گیردو به معنی آن است که ج.ا تصمیم خود را گرفته است؟با توجه به این نکته که خود ج.ا اولین خبر مذاکره را اعلام کرده است. باید دید هفته آینده چه اتفاقی می افتد.

اما در همین راستا اسم بردن از «جنگ جهانی سوم» در خور توجه است. چرا جهانی؟ آیا در صورت وقوع هر گونه جنگی قرار است پای کشور های دیگر هم در این میان باز شود؟ متحدان ج.ا از سوریه گرفته تا حزب الله و دیگران در این اندازه نیستند که بخواهد جنگ جهانی نام بگیرد. این عبارت ممکن است برگردد به محتوای مذاکرات پوتین در اروپا. آیا در صورت بروز هر گونه جنگی آیا روسیه هم وارد جنگ خواهد شد؟

خزر

آیا جدایی بخشی از خزر سر آغاز تجزیه ایران خواهد بود؟

تا مبانی اندیشه حرکتی و عملی در حوزه اجتماعی شکل نگیرد, عملی واقع نمی شود و تا اندیشه به نسبت نیروهایی که با آن در تقابل است مستحکم و مستدل نیاشد امکان پیروزی در حیطه اجرا بسیار کم خواهد بود. این را از این جهت گفتم که اگر می خواهیم مساله تجزیه و جدایی را بررسی کنیم ابتدا باید به سراغ مبانی اندیشه گی آن برویم و در قسمت بعد به استحکام آن نظز بیافکنیم. استحکام امری نسبی است و تابعی از قوت و ضعف نیروی مقابل آن می باشد.

نمی دانم به این فکر کرده اید که اگر جمهوری اسلامی در خزر معامله ای کند که سبب از دست دادن بخش هایی خزر بشود ,به کرد , ترک , بلوچ یا هر کس که می خواهد از ایران جدا شود برای ماندن به عنوان جزیی از ایران چه خواهید داشت بگویید ؟ وقتی ما بخشی از کشور را به بیگانه ای می دهیم, آن هم بیگانه ای که هیچ گونه حق و سهمی از این مملکت ندارد, چطور می توانیم به مردمانی که در این سر زمین ها سالها زندگی کرده اند بگوییم شما حق جدایی خاک نداشته باشید؟ و اگر بخواهند چنین کنند سلاح بر روی آنها بکشید؟ جدایی بخشی از خزر مبانی اندیشه جدایی طلبان را تقویت نمی کند بلکه با ضعیف کردن این سوی قضیه, سبب ضعف مبانی استدلالی خواهد شد و نتیجتن با یک دید نسبی سبب استحکام آنسوی قضیه یعنی جدایی طلبان خواهد شد.

نمی توان گفت که جدایی بخشی از خزر و زیر بار رفتن ج.ا به یک قرارداد ننگین سببی مستقیم برای تجزیه ایران خواهد بود ولی تاثیری عمیق و تسریع کننده خواهد داشت. بر همه ایران پرستان است که نه فقط برای خزر بلکه برای موجودیت ایران صدای اعتراض خود را بلند کنند.

دریای کاسپین

این المستشفی؟

تا کنون دیده اید یا شنیده اید که کسی از یک طرف به پول احتیاج پیدا می کند و از سوی دیگر چون منبعی برای آن نمی یابد مجبور به فروش ساعت مچی , انگشتر یا گردن بند می شود و خریدار هم از این موقعیت فروشنده استفاده کرده و اشیا را به بهایی ناچیز می خرد. این شرایط در هر زمانی و در هر معا مله ای می تواند پیش بیاید وقتی یکی از طرفین معامله در نقطه اوج ضعف خود و دیگری در موضع برتر قرار داشته باشد , طرف قوی تر می تواند از قدرت خود برای عدم پرداخت بخشی از بهای معامله تستفاده نماید.

بر کسی نا پیدا نیست که جمهوری اسلامی دریکی از ضعیف ترین موقعیت های سیاسی خود است. طبیعتن هر گونه معامله ای که در این ارتباط دریای کاسپین صورت بگیرد طرف قویتر سعی خواهد کرد امتیازات بیشتری بگیرد و طرف ضعیف تر مغبون خواهد بود و مثال همان انگشتر فروشی خواهد داشت که در وقت معامله فقط بهای مورد نیاز برای رفع مشکل خود را می طلبد نه بهای اصلی معامله را. مشکل جمهوری اسلامی هم امروزه بر کسی پنهان نیست. ج.ا قسمتی از ایران را می دهد به نظر خود وسیله ای (اتم) برای بقا ودوام خود داشته باشد.البته در منطق ج.ا , نظام خود را مغبون نمی داند چون به گمان خود از کیسه ملت خرج کرده است نه از کیسه خود. اما امان از روزی که ملت حساب بخواهند.

روزگاری برای گرفتن ویزای دانشجویی آمریکا رفته بودم سوریه . شب هنگام دردی از انگشتان و قفسه سینم آغاز شد. هنگام سحر آنچنان درد داشتم که به حالت تهوع دچار شدم. کشان کشان خودم را به پذیرش رساندم و پرسیدم : «یا اخی ، این مستشفی؟ » (بعد ها فهمیدم این درد معده بوده که در ماه عذاب رمضان عود کرده بوده است.) اگر منافع ملی را معیار قرار دهیم . عملکرد ج.ا چه چپ و چه راست بسیار ضعیف و دردناک بوده است, چرا که آنان هر دو حفظ نظام را بر هر چیزی مقدم می دانند با شنیدن داستان خزر بر خود و ایرانی بودم شرم کردم وآنچنان دردی از این ج.ا مرا فرا گرفته است که به حالت تهوع رسیده ام می خو اهم از این حاکمان عرب بپرسم: «این المستشفی؟ »